تبلیغات
وبلاگ بچه های om23
قالب وبلاگ

وبلاگ بچه های om23
بچه (های؟!) اپتومتری ورودی 89 دانشگاه ایران،فارغ التحصیلان n + 93 دانشگاه تهران... 

سلام

یک شعر از دیوان عماد خراسانی براتون گذاشتم...

بخونید حالشو ببرید....

با رقیب آخر شب دوش به میخانه شدیم
هردو باز از می و از عشق تو دیوانه شدیم
تا به نزدیک سحر همدم پیمانه شدیم
مست گشتیم و ز هر جای در افسانه شدیم
                                                                                 راز دل گفتن مستان شب یلدا خواهد
                                                                                 بلکه پیوسته شبی از همه شبها خواهد


گاه از بلبل و گاهی ز چمن میگفتیم
گاه از یاسمن و گه ز سمن میگفتیم
گاه افسانه اوضاع وطن میگفتیم
گاه از صلح و گه از جنگ سخن میگفتیم
                                                                               گرچه مرغ سخنش رفت بسی بام به بام
                                                                               بود معلوم ز اول که چه گوید انجام


ناگه آمد به میان نام تو باریک میان
ای فدای تو و نامت که دهد نکهت جان
چیست دانی اثر نام تو ای شاه بتان
با دل زار و پریش من بی نام و نشان
                                                                           تشنه ای را سخن از چشمه حیوان گفتن
                                                                          به گرفتار قفس وصف گلستان گفتن

مستی آخر به در انداخت ز دل راز نهفت
گفت بی پرده به من آنچه نمیباید گفت
بعد از این غنچه ای از باغ دلم گر نشکفت
جای دارد که بپژمردم از این گفت و شنفت
                                                                         آتشم زد سخنش سوختم و دود شدم
                                                                        من ندانم چه شرر بود که نابود شدم

گفت حال تو  چرا گشت چنین زار  و خراب
گفتمش هیچ،گرفتست مرا باز شراب
گفت اگر مستی از این راست ترم گوی جواب
گفتمش باز دلم دسته گلی داده به آب
                                                                     گفت نام گل تو؟گفتم از آن بی خبرم!
                                                                      مستم اما نه چنان مست که نامش ببرم

گر تو هم نام نگارت نبری نیکتر است
گرچو پروانه بسوزی و ننالی هنر است
(هر کسی را نتوان گفت که صاحب نظر است
عشقبازی دگر و نفس پرستی دگر است)
                                                                       آفرین بر نفس بلبل شیرازی باد
                                                                      بت پرستم من و از نفس پرستی آزاد

گرچه اندک خبری داشت دل گمراهم
کرد از جمله اسرار جهان آگاهم
دل گرو هشته به جای دگری چون ما هم
به چه امید ندانم دگرش میخواهم
                                                                       ماتم از آه من آن شب ز چه میخانه نسوخت
                                                                       بوسه میزد به لبم بهر چه پیمانه نسوخت


ای خدا یار کسی یار به اغیار مکن
هیچ دل را به چنین درد گرفتار مکن
بیشتر ز امشب من کار مرا زار مکن
یک طبیب است دو دل بیهده بیمار مکن
                                                                ورنه این تیرجگرسوز به خون میکشدم
                                                                آخر این عشق به صحرای جنون میکشدم

گرچه چندی غم عشق دگران داشته ام
هیچ غم را نه چنین مونس جان داشته ام
همچو جان آتش عشق تو نهان داشته ام
برده ام بار تو تا تاب و توان داشته ام
                                                                   گرچه اندک گنهی داشته آن چشم سیاه
                                                                   نیست جرم دگری از من و دل بوده گناه

مهربان با دگران دیدمت و دل دادم
 آه  و صد آه که دانسته به چاه آفتادم
غم نباشد که جفا پیشه بود صیادم
نه گرفتار چنانم که کنند آزادم
                                                                داده ام دل به نگاری که خدا میداند
                                                                نه محبت نه مروت نه وفا میداند

داده ام دل به بتی بلهوس و شهر آشوب
در خم طره اومهر وفا کرده غروب
عمر نوح از من و دل خواهد و صبر ایوب
با منش قصد چه بازیست نمیدانم خوب
                                                                 در شگفتم که چرا این همه آزار کنند
                                                                مرغ دل را که به صد حیله گرفتار کنند

پیش از این در چمن عشق بهاری بوده است
با گلم بلهوسی را سرو کاری بوده است
روزگاری گل من همدم خاری بوده است
دین و دل باخته سرگرم قماری بوده است
                                                                    باز هم هر چه کند با دل و جان دوست نکوست
                                                                   چکنم دشمن دل آفت جان دارم دوست

عشق اگر کاسته در چشم تو مقدار عماد
نه چنین است که کس نیست خریدار عماد
جز تو کس را نپسندید دل زار عماد
ورنه خواهند بسی زردی رخسار عماد
                                                               غنچه ها عشوه کنان با من و من مایل گل
                                                               ای خدا مرغ دلم سوخت خبر کن بلبل.......

[ سه شنبه 5 مهر 1390 ] [ ساعت 17 و 57 دقیقه و 16 ثانیه ] [ صبا ربیعی ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ


Optometry is a health care profession concerned with eyes and related structures, as well as vision, visual systems, and .etc

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب