تبلیغات
وبلاگ بچه های om23
قالب وبلاگ

وبلاگ بچه های om23
بچه (های؟!) اپتومتری ورودی 89 دانشگاه ایران،فارغ التحصیلان n + 93 دانشگاه تهران... 
بررسی چند حادثه ی هوایی...


ابتدای امر بگویم برخلاف تصوری که اغلب افراد دارند شانس مرگ در هواپیما بارها و بارها کمتر از مرگ در تصادف رانندگی است. این اختلاف ده ها بار متفاوت است و پرواز ایمن ترین نوع حمل و نقل محسوب میشود.
اما چون حوادث هوایی را رسانه ها مورد بحث قرار میگیرد بیشتر نسبت به آن حساسیت وجود دارد. امیدوارم چنین تجربه ای برای هیچکس رخ ندهد اما اگر واقعا” قصد بر سقوط هواپیما باشد مسافران در آن لحظات چه احساسی دارند؟
تجربه نشان داده است در بسیاری موارد حوادث هوایی آنقدر سریع بوده اند که تصور اینکه افراد چه چگونه با این مرگ سریع روبرو شده اند عجیب است.
با هم برخی حوادث را با هم چک می کنیم.


1-شلیک به هواپیمای ایرباس ایران توسط مدعیان حقوق بشر! در سال 1988
مسافران پرواز تهران-بندرعباس-دوبی در حال صرف عذا و حرف زدن هستند که ناگهان هواپیمای ایرباس 300 توسط دو موشک هدف قرار میگیرد. اگر جای مسافران این هواپیما باشید باید خوشحال باشید چون مرگی آنی را تجربه میکنید. با برخورد موشک در کسری از ثانیه هوای فشرده شده داخل کابین بیرون میزند (به همین دلیل است که مسافران در دریا لخت بودند! چون این شدت فشار هوا پارچه ها را پاره میکند!) مرگی بسیار سریع! بسیار سریع! در کسری از ثانیه همه چیز تمام میشود…. من کجایم؟ اینجا کجاست؟….

2-حادثه توپولف کاسپین در نزدیکی قزوین در سال 1388
مسافران پرواز تهران-ایروان در داخل توپولف در حال اوجگیری هستند. ارتفاع به حدود 28000 پا رسیده است. هنوز تا رسیدن به 32000 پا و پرواز افقی کمی مانده که ناگهان ارتباط قطع میشود! یکی از سه موتور موجود در انتهای توپولف میترکد. کمپرسور حجم و سنگین آن پوسته را می شکافد و همه سیمها و هیدرولیکهای هدایت دم هواپیما را نابود میکند. هواپیما در کسری از ثانیه با چنان شتابی رو به پایین میشود که ارتفاعی که باید در حین فرود عادی در چند دقیقه پایین بیاید در چند ثانیه طی می کند. این شتاب شدید موجب میشود همگی از جمله خلبانها بی هوش می شوند. در ثانیه های آخر سئوالهای مکرر برج مراقبت بی پاسخ می ماند. با برخورد هواپیما به زمین مسافران بیهوش در اثر انفجار چند ده هزار لیتر بنزین پودر میشوند. خداحافظ ای آبی روشن عشق…

3-حادثه برخورد توپولف 154 با بویینگ 757 بر فراز المان در سال 2002
تعداد زیادی از کودکان نخبه روسی که هر یک در نقاشی، شعر و علوم استعدادی خاص دارند به عنوان جایزه سفر اروپا جایزه گرفته اند. آنها از پرواز اصلی جا می مانند. چه خوب! در یک روز تا پرواز بعدی در مسکو گشت و گذار می کنند. اما کاش نمی کردند. پرواز بعدی که آنها را به اروپا خواهد برد هرگز بر زمین نخواهد نشست. بر فراز آلمان در نیمه های شب به دلیل اشتباه پرسنل فنی در تعمیر سیستم پیش اخطار پرواز در ارتفاع یکسان دو هواپیما به هم برخورد می کنند. قصه ای مشابه آنچه در ایرباس ایرانی رخ داد تکرار میشود. مرگی آنی و سریع. طوریکه ممکن است درگذشتگان از خود بپرسند کجا هستیم؟ چه شده است؟

اینها برخی نمونه های مرگهای بی دردسر در پروازهای هوایی بوده است. اما نمونه هایی که در آنها مسافران ثانیه هایی پر اضطراب پیش از مرگ را تجربه کنند هم بوده است.

1-ایرفرانس 4590 در سال 2000
مسافران کنکورد ایرفرانس خوشحال و شاد در حال سوار شدن بر کنکورد مافوق صوت هستند تا در کمتر از سه ساعت به نیویورک بروند. اما از لحظه برخاستن هواپیما از باند فقط 100 ثانیه طول کشید تا 120 نفر مرگ را در برابر چشمان خود ببینند. با آتش گرفتن موتور در لحظه اوجگیری (ناشی از برخورد جسم خارجی که در کف باند بوده و موجب ترکیدن تایر شده بود) مسافران لرزش و ناپایداری هواپیما را احساس میکنند. هواپیما به کندی اوج میگیرد. ناگهان با گردش و کاهش ارتفاع تدریجی روبرو میشوند. صدای کابین در جعبه سیاه نیست. اما صدای خلبانها موجود است.
“داریم تلاش میکنیم خودمان را به فرودگاه لبورژه برساینم. فقط 3 کیلومتر است….”
“نه… نمی شود… زمان نداریم…خیلی دیر شده…”
هواپیما در برابر چشمان ترسیده و فریاد و ضجه مسافران لحظه به لحظه ارتفاع کم میکند و در نهایت با یک هتل کوچک برخورد میکند. انفجار عظیمی رخ میدهد….

2-دی سی 10 امریکن ایرلاین در سال 1979
مسافران جامبوجت دی سی 10 در روزی که تقریبا” همه ظرفیت آن پر است در انتظار پرواز هستند. هواپیما سرعت میگیرد. در لحظه اوجگیری موتور زیر یکی از بالها به دلیل شکستن پین نگهدارنده آن (ناشی از اهمال کاری در سرویس) جدا میشود. مسافران با چشمهای وحشت زده شاهد کنده شدن موتور هستند. موتر زیر بال کو؟
هواپیما به آرامی اوج میگیرد. خلبان طبق دستورالعمل اضطراری عمل میکند. بزرگترین اشتباه! بعدها مشخص شد که دستورالعمل اضطاری مذکور غلط بوده و تضمین کننده سقوط! با اجرای دستورالمعل کاهش سرعت، هواپیما دچار واماندگی میشود و دماغه رو به پایین می افتد. فریاد و اشک و داد کابین را فرا گرفته است. هواپیما با سرعت 300 کیلومتر بر ساعت با زمین برخورد میکند و در اثر انفجار بنزین تکه تکه میشود. هیچ جسدی سالم یافته نمیشود….


3-برخورد دو بویینگ 747 بر روی باند مه آلود به یکدیگر
در سال 1977 بدترین حادثه هوایی جهان رخ داد. دو فروند بویینگ 747 که به اضطرار در یک فرودگاه کوچک فرود آمده بودند. در دو انتهای باند قرار گرفته بودند. به دلیل مه آلود بودن و اشتباه هر دو خلبان مبنی بر اینکه برج مراقب به من اجازه پرواز داده است به سمت هم حرکت و برخورد کردند و 550 نفر داخل هواپیماها گیر افتادند و زنده زنده در آتش سوختند.

از این دست حوادث هم فراوان بوده است که با جستجو در گوگل می توانید جزییات آنها را بر روی ویکی پدیا مطالعه کنید.

در آخر هم باز تاکید میکنم پرواز با هواپیما حتی با استاندارد ایرانی اش! باز هم کمتر خطرتر از حوادث رانندگی است.



منبع:http://www.2daylink.com/links/browse.php?lid=6599



[ دوشنبه 2 خرداد 1390 ] [ ساعت 17 و 25 دقیقه و 02 ثانیه ] [ Felice Rivarez ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ


Optometry is a health care profession concerned with eyes and related structures, as well as vision, visual systems, and .etc

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب